D66 Rotterdam, januari 2003

Een democratie zonder publiek debat over belangrijke thema’s die mensen raken is geen democratie. Het is daarom ook van belang te luisteren naar wat er in de samenleving speelt en vast te stellen welke gevoelens er leven. De kunst is deze kwesties bespreekbaar te maken zonder één groep verantwoordelijk te maken voor de heersende gevoelens in de samenleving. Dat past helemaal niet bij D66, want wij zijn voor eigen verantwoordelijkheid en een positieve kijk op de maatschappij. Problemen zijn uitdagingen en van uitdagingen krijgen wij energie.

In mijn oriëntatie op de bij mij passende politiek partij hebben het maatschappelijke debat over integratie en migranten, de bezoeken aan partijcongressen, de gesprekken met Fred Leonards (D66 Enschede) en de poster van Hans van Mierlo naast het bushokje in de buurt van het Provinciehuis in Zwolle bijgedragen (ik kan mij herinneren dat ik hem toen een knipoog gaf).

Ik ben voor D66 in heel het land actief geweest en in het bijzonder voor een aantal afdelingen (Enschede, Ouder-Amstel en regio Amsterdam, Den Haag). Onder de titel ‘Unico en de Partij’ leest U meer over mijn activiteiten binnen de partij. In de bijeenkomsten van D66 en de campagnes die ik mede heb vormgegeven (EU verkiezingen 2003-2004, Landelijke verkiezingen 2002-2003, Provinciale Verkiezingen Noord-Holland 2003 en gemeenteraadsverkiezingen 2001-2002, 1997-1998) heb ik opmerkelijk veel bijzondere D66’ers ontmoet. ‘Hoe kan het dat jullie bestaan’, heb ik vaak gedacht! Jullie hebben mij ook geholpen in mijn persoonlijke ontwikkeling en daar ben ik jullie tot op de dag van vandaag dankbaar voor. We strijden voort en gaan van D66 de grootste en meest vooruitstrevende partij van Nederland maken.